HaberDelisi

'Çocuklara savaş yerine umudu öğretiyorum'

Eğitim Haber - 'Çocuklara savaş yerine umudu öğretiyorum'
Okunma: [ 911 ]

Kilis'te üç katlı sıradan bir bina… Burada Suriye savaşının geride bıraktığı yetimler eğitim görüyor. Minikler, savaşın gölgesinde yaşamayı sürdürseler de dillerinde şarkılar, ellerinde kırık dökük oyuncaklar…

Oyuna dalıp yetimliklerini unuttukları bile oluyor. Kendilerine sahip çıkan öğretmenlerini anne-baba biliyor. Onları himaye edenlerden biri emekli, diğerleri çiçeği burnunda iki öğretmen. Emekli olana dede, genç olana anne diyorlar. Öğretmenler, ‘kayıp nesil' denilen çocuklara dair umutlarını koruyor. Suriye Eğitim ve Yardımlaşma Derneği'nin açtığı okulda 60 yetime eğitim vererek kayıp nesli gün yüzüne çıkarmak istiyor.

“Kendi ülkemde öğretmen olduğumu görüyorum rüyalarımda”

Halep'in köyü Anedan'da biyoloji öğretmeni olan 25 yaşındaki Beyan Lena, savaşın çocuklarına adamış kendini. 1 yıl Suriye'de çalıştıktan sonra sınırdan geçerek Türkiye'ye sığınmış. Köyünün yerle bir olduğunu anlatan Lena, “Anedan'daki okulumuzda ders anlatırken de bomba, silah sesleri duyuyorduk. Hatta üzerimizden geçen uçaklardan biri okulumuzu vurmuştu. O gün birçok öğrencim gözlerimin önünde öldü. Onlar benim öğrencilerimdi, benim çocuklarımdı.” diyor. Lena, rüyalarında Suriye'de öğretmen olduğunu, kendi ülkesinde öğrenci yetiştirdiğini görüyor.

Lena, burada da boş durmuyor ve “Onlar benim her şeyim” dediği yetimlere sahip çıkıyor. Son nefesine kadar öğretmenlik yapmaya devam edeceğini söylüyor, öğrencilerinden bir gün ayrı kalsa onları özlediğini anlatıyor. 25 yaşında 25 çocuğa annelik ettiğini de sözlerine ekliyor. Nitekim çocuklar ona ‘anne' diye sesleniyor.

Öğrencileri için hemşirelik okuyor

5 ay önce sınırı geriden bırakan Hibe El Ötor, iki sınıflı okulun diğer öğretmeni. O, burada yetim çocuklara savaşı unutmaları için ders verdiğini söylüyor. Ötor, “Çocukların en çok oyunlarına üzülüyorum. 5, 6 yaşlarında sadece savaşa dair oyunlar oynuyorlar. Her gün farklı şarkılar söyleterek ve oyunlar oynatarak onlara savaşı unutturmaya çalışıyorum. Bu çocuklar her şeyin farkında. Yanıma gelip “Annemiz, babamız cennete gitti değil mi?” diye sorduklarında dayanamıyorum. Eve gittiğimde uzun bir süre ağlıyorum. Çocukların kalbine zarar gelmemesi için onları korumaya çalışıyorum.” diyerek duygularını ifade ediyor. Ötor, “Bu çocukların hepsi benim kalbimin içinde yaşıyor. Bundan sonraki yaşamımı onlara verdim. Onlar için çalışacağım. Yaralanan çocukların tedavisini kendim yapabilmek için hemşirelik okumaya başladım Türkiye'de. Yakında onlara daha iyi yardımcı olacağım.” şeklinde konuşuyor.

Türkçe öğretmenine İhtiyaçları var

Emekli öğretmen Adnan Lena, çocukların kalbinden savaşı silip umudu yerleştirmeye çalıştıklarını söylüyor ve bir ihtiyacı dile getiriyor: “Burada öğretmenler gönüllü olarak çalışıyor. Yetimlere üst baş ve yiyecek bulmakta zorlanıyoruz. Türkçe öğretmenine ihtiyacımız var ama kimse gönüllü çalışmak istemiyor.”